ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਅਤੇ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦਾ ਹਮਲਾ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਫਿਰਕੂ-ਫਾਸ਼ੀ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੋ ਧਾਰੀ ਜਬਰ ਤੇ ਦਾਬੇ ਦੇ ਹਮਲੇ ਹੇਠ ਬੜੇ ਹੀ ਔਖੇ ਤੇ ਅਜਮਾਇਸ਼ ਭਰੇ ਸਮੇਂ 'ਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਓਪਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਂਤ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੌੜੇ ਦੈਂਤ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਵਾਧਾ ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਫਿਰਕੂ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਪ੍ਰਾਪਗੰਡੇ ਨੂੰ ਜਚਣਹਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਹਕੂਮਤ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਖਤਰਨਾਕ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਤੇ ਜਬਰ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਰੇ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਜਾਬਰ ਤੇ ਦਮਨਕਾਰੀ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਹਿਸ਼ਤਵਾਦ ਦਾ ਜਮਾਤੀ ਕਿਰਦਾਰ ਤੇ ਰੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਹਿਮ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿਛਾਖੜੀ ਹਾਕਮ ਜਮਾਤੀ ਸਿਆਸੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਕੂਮਤੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਬਟਵਾਰੇ ਲਈ ਲੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧੁੱਸ ਆਮ ਰੂਪ 'ਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ, ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਤੇ ਜਮਹੂਰੀ ਹੱਕਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵੱਲ ਸੇਧਤ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪਿਛਾਖੜੀ ਭਾਰਤੀ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਮਰਾਜੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਛਤਰਛਾਇਆ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਪਾਟਕਪਾਊ ਤੇ ਵੱਖਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਤੋਂ “ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਤੇ ਅਖੰਡਤਾ” ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਖੂਨੀ ਤੇ ਨਿਹੱਕੀ ਜੰਗ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਥੋਪੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ “ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਬਾਲੇ” ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਵਾਦੀ ਹਾਕਮਾਂ ਦੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਹੋਕਰੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹਮਲਾਵਰ ਰੂਪ 'ਚ ਸ਼ਾਵਨਵਾਦੀ ਤੇ ਫਿਰਕੂ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬੁਰਾਈਆਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁੱਖ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਹੋਰ ਵਧਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੇ ਅਪਰਾਧੀ ਤੇ ਅਵਾਰਾ ਅਨਸਰਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ, ਡਕੈਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਘਟੀਆ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਬੇਖੌਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦੇ ਪਿਛਾਖੜੀ ਹੱਲੇ ਨੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਦਮਨਕਾਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਜਬਰ, ਲੁੱਟ-ਖੋਹ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨ, ਰਿਸ਼ਵਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਬਰੀ ਵਸੂਲੀਆਂ ਲਈ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਿਉਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਨਰਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਰਜ਼ਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਤ-ਰੋਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਚੱਲਦੀ ਹੈ- ਖਾਲਿਸਤਾਨੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਦੀ!
ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਤ ਪਾਉਂਦੀ-ਦੋਮੂੰਹੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ
ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਕਿਸਮਾਂ-ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਅਤੇ ਵਰਦੀਧਾਰੀ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ-ਅਹਿਮ ਲੱਛਣਾਂ ਪੱਖੋਂ ਅਨੇਕਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਲੱਗਦੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਭਾਰੂ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਲੋਕ ਹੀ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਛਾਗਰਦੀ ਤੇ ਖੌਫ਼ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਹਕੂਮਤ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਪਾਹਜ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਤਾਕਤਾਂ ਖਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਨਾਲ ਭਿੜਨ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਇਹੋ ਸਭ ਕੁੱਝ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਆਪਣੀ ਹਮਦਰਦੀ ਤੇ ਹਮਾਇਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹੁਕਮ-ਅਦੂਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੱਲਾਂਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਮਾਲਕ ਤੇ ਉਸਦੇ 5-6 ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਰਕੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠਲੇ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਨੋਕ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਰੀਦਕੋਟ, ਕੋਟਕਪੂਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਬਰੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਵਾ ਕੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਪ੍ਰੈਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ-ਕਾਨੂੰਨ ਥੋਪਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਕੂਮਤ ਅਖਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਸਰ ਜਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਮੀਡੀਆ ਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਕੇ ਦੂਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹੋ ਕੁੱਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਵਰਧੀਦਾਰੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਬਦਲਾ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਟਾਣਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਸਵਾਹ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਨੇ ਸੂਬੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪੁਲਸੀਆਂ ਦੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਾਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਬਾਰ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਜੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਆਪਣੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਸ਼ਨੰਦੀ ਪਿੰਡ (ਫਰੀਦਕੋਟ) ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਵੇਂ ਹੀ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਇਕੱਠਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੰਡਾਲ ਉਖਾੜ ਕੇ ਤੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਦਿ, ਢੰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਅਗਵਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਿਹਾਈ ਬਦਲੇ ਮੋਟੀਆਂ ਫਿਰੌਤੀਆਂ ਵਸੂਲ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਬਰ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟੀਆਂ ਰਿਸ਼ਵਤਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਧਨ ਵਟੋਰਦੀ ਹੈ।
ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸਤਗਰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਖੋਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇ-ਹਥਿਆਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੁਲਿਸ ਇਸੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਲੋਕ ਵਿਰੋਧੀ ਲਾਇਸੈਂਸ ਨੀਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਪੁਲਸ ਕੋਲ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ, ਹਾਸਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗੇ ਭੜਕਾਉਣ ਤੇ ਫਸਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਦੇ, ਲੁੱਟਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆ ਫੋਰਸਾਂ ਇਹੋ ਕੰਮ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇ ਤੰਗ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਕੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੌ ਹੱਥਾ ਰੱਸਾ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਗੰਢ! ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਵਿਰੋਧੀ, ਲੋਕ-ਦੋਖੀ ਤੇ ਫਿਰਕੂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ।
ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੋ ਤੇ ਹਰਾਓ
ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ ਤੇ ਹਕੂਮਤੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜ ਵਰਤਾਰਾ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਿੱਕੇ ਦੇ ਦੋ ਪਹਿਲੂ ਹਨ। ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਤੋਂ ਨਿਜ਼ਾਤ ਪਾਉਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਸੰਘਰਸ਼ ਤੇ ਸਾਧਨਾਂ 'ਤੇ ਟੇਕ ਰੱਖਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਟਾਕਰਾ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ, ਸਫ਼ਲਤਾ ਪੂਰਵਕ ਲੜਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਅਕਸਰ ਇੱਕੜ-ਦੁੱਕੜ, ਆਪ-ਮੁਹਾਰਾ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਚੇਤਨ ਤੇ ਜਥੇਬੰਦਕ ਟਾਕਰਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਦੀ ਦਲੇਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਥੇਬੰਦਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਮਹੂਰੀ ਤੇ ਧਰਮ-ਨਿਰਪੱਖ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਉਹ ਹਰਾ ਦੇਣਗੇ।
(ਪੁਸਤਕ “ਲਹੂ ਲੁਹਾਣ ਪੰਜਾਬ” ਦੇ ਅੰਸ਼)
